Facebook Twitter Gplus Flickr Pinterest YouTube E-mail RSS

«Είσαι, και να με συμπαθάς, αφεντικό, καλαμαράς»

Image

Ηταν η εποχή που ακούγουνταν οι πρώτες μακρινές βροντές της
καταιγίδας που είχε κιόλα κινήσει καταπάνω στη γης. Ο παγκόσμιος
πόλεμος. Εκατομμύρια άνθρωποι έτρεμαν, θωρώντας την πείνα, τη
σφαγή, την παραφροσύνη νά’ ρχουνται. ‘Ολοι οι δαιμόνοι του ανθρώπου
είχαν ξυπνήσει και διψούσαν για αίμα.

Μέσα σε τέτοιες φαρμακερές μέρες έλαβα το τηλεγράφημα του Ζορμπά.
Στην αρχή θύμωσα, ο κόσμος χάνεται, κιντυνεύει η ζωή κι η τιμή κι η
ψυχή του ανθρώπου, κι ορίστε τώρα ένα τηλεγράφημα να κινήσεις, να
κάμεις χίλια μίλια για να δεις μιαν όμορφη πράσινη πέτρα!
Ανάθεμα είπα στην ομορφιά, γιατί ‘ναι άκαρδη και δεν νοιάζεται για
τον πόνο του ανθρώπου.

Μα ξαφνικά τρόμαξα, ο θυμός είχε κιόλας ξεθυμάνει κι ένιωθα με
φρίκη πως η απάνθρωπη αυτή κραυγή του Ζορμπά αποκρίνουνταν σε άλλη
απάνθρωπη μέσα μου κραυγή. ‘Ενα άγριο όρνιο μέσα μου τίναξε τα
φτερά του να φύγει. ‘Ομως δεν έφυγα. δεν τόλμησα πάλι, δεν κίνησα
να πάω, δεν ακολούθησα τη θεϊκιά θηριώδη μέσα μου κραυγή, δεν έκαμα
μια γεναία παράλογη πράξη. Ακολούθησα την κρύα ανθρώπινη φωνή του
λογικού, πήρα την πένα κι έγραψα του Ζορμπά και του εξηγούσα…

Κι’ αυτός μου αποκρίθηκε: «Είσαι, και να με συμπαθάς,
αφεντικό, καλαμαράς. Μπορούσες κι εσύ, κακομοίρη, μια φορά στη ζωή
σου να δεις μιαν όμορφη πράσινη πέτρα και δεν την είδες. Μα το Θεό,
κάθουμαι κάποτε, όταν δεν έχω δουλειά, και λέω με το νου μου:
«Υπάρχει, δεν υπάρχει Κόλαση;» μα χτες που έλαβα το γράμμα σου,
είπα: « Σίγουρα πρέπει να υπάρχει Κόλαση για μερικούς καλαμαράδες».

Ν. Καζαντζάκης

«Αν ήταν στη ζωή μου να διάλεγα ένα ψυχικό
οδηγό, ένα Γκουρού, όπως λένε οι Ιντοί, ένα Γέροντα, όπως λένε οι
καλόγεροι στο Αγιον Ορος, θα διάλεγα το Ζορμπά», γράφει ο Νίκος
Καζαντζάκης στην «Αναφορά στον Γκρέκο»

«Ο Καζαντζάκης είναι ο άνθρωπος που έχει χάσει την
αίσθηση της ζωής, ο χαμένος μέσα στις ιδέες και στα χαρτιά, ο
περιπλανώμενος μέσα στις αφηρημένες αναζητήσεις. Ο Ζορμπάς είναι το
αντίθετο. Μακριά από τα χαρτιά κι από τις ιδέες ζει τη γεύση της
πραγματικής ζωής, αποτελεί την προσωποποίησή της, είναι γιομάτος
λεβεντιά, φλόγα και πίστη, μια πίστη στην ίδια τη ζωή που είναι από
μόνη της όμορφη. Δεν τον απασχολούν μεταφυσικές αγωνίες, τα διάφορα
«γιατί» και «πώς». Λαϊκός και πρωτόγονος, έχει λυμένα όλα τα
προβλήματα, χαίρεται τη ζωή. Γι’ αυτόν «όλα έχουν ψυχή και
τα ξύλα και οι πέτρες και το κρασί που πίνουμε και το χώμα που
πατούμε»
. Αντίθετα για το αφεντικό του, τον Καζαντζάκη που
τις δουλειές του μεταλλείου του διευθύνει ο Ζορμπάς, όλα είναι
μάταια, όλα είναι πάχνη, τίποτα δεν υπάρχει στην πραγματικότητα.


 
© Creative Commons License
Εξομολογήσεις Κανιβάλων by SykoFantiS Bastoyni is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported License.
Based on a work at http://www.e-cannibals.gr/blog/.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.e-cannibals.gr/blog/

wordpress counter
.