Facebook Twitter Gplus Flickr Pinterest YouTube E-mail RSS

Μαύρες Τρύπες…

Τι συμβαίνει όταν ο πυρήνας ενός αστέρα νετρονίων περιέχει μια τόσο τεράστια ποσότητα ύλης, ώστε δεν μπορεί πλέον να στηρίξει τον εαυτό του;
Σε αυτό το σημείο, το αστέρι συμπιέζεται και καταρρέει περαιτέρω. Η διάμετρός του αρχίζει να μικραίνει την ίδια στιγμή που η πυκνότητά του αυξάνεται. Δεν υπάρχει κάτι στη φύση που να μπορεί να αντισταθεί σε μια τόσο ισχυρή βαρυτική δύναμη.
Πώς τελειώνει αυτή η διαδικασία; Θεωρητικά δεν τελειώνει. Όταν η δύναμη της βαρύτητας είναι πολύ ισχυρή, γνωρίζουμε ότι η διαδικασία θα γίνεται όλο και πιο αργή, κατά τέτοιο τρόπο ώστε δεν θα τελειώσει ποτέ. Σε ένα συγκεκριμένο σημείο η βαρύτητα είναι τόσο ισχυρή που ακόμα και το φως δεν έχει αρκετή ενέργεια για να διαφύγει από το αστέρι που συστέλλεται και γίνεται μια μαύρη τρύπα.
Πώς παρατηρούμε μια μαύρη τρύπα;
Παρ’ όλο που οι μαύρες τρύπες δεν μπορούν άμεσα να παρατηρηθούν, πιστεύεται ότι υπάρχουν. Αν σε ένα διπλό σύστημα αστέρων το ένα από αυτά δεν είναι αστέρας αλλά μαύρη τρύπα, τότε η μαύρη τρύπα θα «ρουφήξει» ένα μέρος από το υλικό του δεύτερου αστεριού. Η τεράστια βαρυτική δύναμη της μαύρης τρύπας θα συμπιέσει τη ύλη και θα τη θερμάνει σε τέτοια υψηλή θερμοκρασία, ώστε θα γίνει εκπομπή ακτινών Χ από τη μαύρη τρύπα.

Οποτε γουστάρει η Μαύρη Τρυπούλα μπορεί να μας καταπιεί . Να μας ρουφήξει και να εξαφανιστούμε άπαξ διά παντός. Να σταματήσει ο χρόνος και να χαθεί ο χώρος αυτοστιγμεί.

Και ενώ ασχολούνται με τα μικρά, τα ταπεινά και τα εφήμερα, κάποιοι χωρίς τηλεσκόπιο ανακάλυψαν μια Μαύρη Τρύπα μια μικρή Μαύρη οπή που υπάρχει μέσα μας και μας ρουφάει την ψυχή.

Ο μεγάλος τρώει τον μικρό κι όλους μαζί μια μαύρη τρύπα μέχρι να την ορεχθεί η μεγαλύτερη οπή και να την καταπιεί .

Δεν έχουν όλες οι μαύρες ψυχότρυπες (μεγάλες, μέτριες, μικρές) την ίδια ψυχολογία, το ίδιο ταπεραμέντο και συμπεριφορά . Όποτε γουστάρει η δικιά μας , για ανεξιχνίαστους λόγους, δικούς της, μπορεί να μας καταπιεί. Να μας ρουφήξει.

Οτι κι αν κάνεις, είσαι ανίσχυρος. Ανυπεράσπιστος. Μπροστά στις ορέξεις της μαύρης τρύπας της ψυχής σου.

 

«Είσαι, και να με συμπαθάς, αφεντικό, καλαμαράς»

Image

Ηταν η εποχή που ακούγουνταν οι πρώτες μακρινές βροντές της
καταιγίδας που είχε κιόλα κινήσει καταπάνω στη γης. Ο παγκόσμιος
πόλεμος. Εκατομμύρια άνθρωποι έτρεμαν, θωρώντας την πείνα, τη
σφαγή, την παραφροσύνη νά’ ρχουνται. ‘Ολοι οι δαιμόνοι του ανθρώπου
είχαν ξυπνήσει και διψούσαν για αίμα.

Μέσα σε τέτοιες φαρμακερές μέρες έλαβα το τηλεγράφημα του Ζορμπά.
Στην αρχή θύμωσα, ο κόσμος χάνεται, κιντυνεύει η ζωή κι η τιμή κι η
ψυχή του ανθρώπου, κι ορίστε τώρα ένα τηλεγράφημα να κινήσεις, να
κάμεις χίλια μίλια για να δεις μιαν όμορφη πράσινη πέτρα!
Ανάθεμα είπα στην ομορφιά, γιατί ‘ναι άκαρδη και δεν νοιάζεται για
τον πόνο του ανθρώπου.

Μα ξαφνικά τρόμαξα, ο θυμός είχε κιόλας ξεθυμάνει κι ένιωθα με
φρίκη πως η απάνθρωπη αυτή κραυγή του Ζορμπά αποκρίνουνταν σε άλλη
απάνθρωπη μέσα μου κραυγή. ‘Ενα άγριο όρνιο μέσα μου τίναξε τα
φτερά του να φύγει. ‘Ομως δεν έφυγα. δεν τόλμησα πάλι, δεν κίνησα
να πάω, δεν ακολούθησα τη θεϊκιά θηριώδη μέσα μου κραυγή, δεν έκαμα
μια γεναία παράλογη πράξη. Ακολούθησα την κρύα ανθρώπινη φωνή του
λογικού, πήρα την πένα κι έγραψα του Ζορμπά και του εξηγούσα…

Κι’ αυτός μου αποκρίθηκε: «Είσαι, και να με συμπαθάς,
αφεντικό, καλαμαράς. Μπορούσες κι εσύ, κακομοίρη, μια φορά στη ζωή
σου να δεις μιαν όμορφη πράσινη πέτρα και δεν την είδες. Μα το Θεό,
κάθουμαι κάποτε, όταν δεν έχω δουλειά, και λέω με το νου μου:
«Υπάρχει, δεν υπάρχει Κόλαση;» μα χτες που έλαβα το γράμμα σου,
είπα: « Σίγουρα πρέπει να υπάρχει Κόλαση για μερικούς καλαμαράδες».

Ν. Καζαντζάκης

«Αν ήταν στη ζωή μου να διάλεγα ένα ψυχικό
οδηγό, ένα Γκουρού, όπως λένε οι Ιντοί, ένα Γέροντα, όπως λένε οι
καλόγεροι στο Αγιον Ορος, θα διάλεγα το Ζορμπά», γράφει ο Νίκος
Καζαντζάκης στην «Αναφορά στον Γκρέκο»

«Ο Καζαντζάκης είναι ο άνθρωπος που έχει χάσει την
αίσθηση της ζωής, ο χαμένος μέσα στις ιδέες και στα χαρτιά, ο
περιπλανώμενος μέσα στις αφηρημένες αναζητήσεις. Ο Ζορμπάς είναι το
αντίθετο. Μακριά από τα χαρτιά κι από τις ιδέες ζει τη γεύση της
πραγματικής ζωής, αποτελεί την προσωποποίησή της, είναι γιομάτος
λεβεντιά, φλόγα και πίστη, μια πίστη στην ίδια τη ζωή που είναι από
μόνη της όμορφη. Δεν τον απασχολούν μεταφυσικές αγωνίες, τα διάφορα
«γιατί» και «πώς». Λαϊκός και πρωτόγονος, έχει λυμένα όλα τα
προβλήματα, χαίρεται τη ζωή. Γι’ αυτόν «όλα έχουν ψυχή και
τα ξύλα και οι πέτρες και το κρασί που πίνουμε και το χώμα που
πατούμε»
. Αντίθετα για το αφεντικό του, τον Καζαντζάκη που
τις δουλειές του μεταλλείου του διευθύνει ο Ζορμπάς, όλα είναι
μάταια, όλα είναι πάχνη, τίποτα δεν υπάρχει στην πραγματικότητα.


 
© Creative Commons License
Εξομολογήσεις Κανιβάλων by SykoFantiS Bastoyni is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported License.
Based on a work at http://www.e-cannibals.gr/blog/.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.e-cannibals.gr/blog/

wordpress counter
.