Το μέγεθος του πέους στην πολιτική σκηνή.

Πλακώθηκα σήμερα με μια φίλη μου γιατρό (ψυχολόγα) για το εξής: Υποστήριζα και υποστηρίζω πως υπάρχει «λαμογιακή» φύση σε ορισμένους πολιτικούς.
Δεν πιστεύω πως τα λαμόγια πολιτικοί δημιουργούνται απ’ τις άγριες κοινοβουλευτικές  συνθήκες. Κάποιοι γεννιούνται έτσι. Ή, έστω, έχουν μεγαλύτερη έφεση.

Θεωρώ πως το λαμόγιο πολιτικός «έχει μικρό πουλί» Όσο για τις γυναίκες λαμόγια πολιτικούς σίγουρα «έχουν πεσμένο κωλομέρι και βυζί»

Εκτός από μένα βέβαια πλακώνονται τώρα και οι σεξολόγοι μεταξύ τους. Κάποιοι  βγάζουν στη δημοσιότητα έρευνες  που λένε ότι έχει πέσει η λίμπιντο σε ποσοστό 60% λόγω του άγχους, του στρες και της κατάθλιψης που προκαλεί η οικονομική κρίση και στους Έλληνες εργαζόμενους κυρίως του ιδιωτικού τομέα δεν κάνει πια κούκου. Κάποιοι άλλοι δημοσιεύουν άλλη έρευνα που λέει πως η κρίση μας φέρνει πολύ, μα πολύ κοντά, και τα νοικοκυριά το ‘χουνε ρίξει στο άγριο σεξ, ματώνουν οι θάλασσες και τρίζουν οι σομιέδες  και βέβαια στο κόντρα παξιμαδάτο…(εκ του κάνει το σκατό του παξιμάδι).

Τι έλεγα και κατρακύλησα στα σεξουαλικά; Α, ναι, ότι η λαμογιά είναι στη φύση των πολιτικών.
Αν ενταχθείς σε αυτό που λέμε ενεργός πολιτική έχεις δύο δρόμους να διαλέξεις. Πως το λεγε το άσμα Λαός ή Κολονάκι. Η πολιτική φέρνει την εξουσία ή εξουσία την γκλαμουριά, ή γκλαμουριά την ανάγκη για χρήμα, η ανάγκη για χρήμα τη λαμογιά.

Και ποιοι δεν έχουν μπει στην πολιτική κονίστρα.  Ανεπάγγελτοι  που  βρήκαν τρόπο να τα ξύνουν με δημόσιο χρήμα, ραμολιμέντα που το παίζουν γαμπροί στις τηλεοράσεις, κατεργαρέοι δημοσιογράφοι που κάνουν αλλαξοκωλιές με ηγούμενους και κολυμπάνε σε 3 πισίνες, ατάλαντοι που στήνουν οφσορς με την κυρά τους,  τηλεβιβλιοπώλες της συμφοράς, ξανθιές γκάου μπάου τέσσερα, τέκνα βορείων προαστίων, λαμόγια να δουν τα μάτια σου, τύποι που κάνουν χάζι αραχτοί, κάτι απίστευτοι με πούρα, στιλάτες με τσάντες απ’ τον «Καρούζο» και τον «Ζάρα» κάτι κουτσές στο μυαλό  που φοράνε γόβα από τον «Χαραλά» με λίγα λόγια κουτσοί στραβοί στον Άη Λαμόγιο.

Η μόνιμη αγωνία του πολιτικού-Λαμόγιο  είναι μην τον καταλάβουν οι άλλοι. Μη δείξει κάτι και προδοθεί. Είναι σε απόλυτη σύγκρουση αυτά που λέει, αυτά που κάνει κι αυτά που νιώθει. Ζει μέσα σε μια μόνιμη σχίζοφρένεια. Στιγμές στιγμές νομίζει πως θα εκραγεί. Είναι ανυπόφορη αυτή η ζωή! Πραγματικό βασανιστήριο. Μαρτύριο σκέτο.

Πιστεύω πως ο πολιτικός λαμόγιο έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση κι αυτό τον κάνει έξαλλο. Τον εξοργίζει. Δεν είναι ικανός ούτε μια απόφαση να πάρει χωρίς μίζα. Χωρίς να λαδωθεί νιώθει άχρηστος κι αδύναμος. Σκέτο μηδενικό. Τον σαλτάρει αυτό. Τον κάνει παράλογα επιθετικό. Έχει εκρήξεις και  μπαίνει σ’ ένα παραλήρημα μεγαλείου: «Ξέρεις ποιος είμ’ εγώ, ρε! Ο Γαμάουα». Τουλάχιστον…

Μόλις ξεσπάσει κανα σκάνδαλο πέφτει ξανά. Χάνεται μες την ανασφάλειά του. Νιώθει πως είναι απορριπτέος από όλους. Ποιος ασχολείται μαζί του; Ο ίδιος έχει απορρίψει τον εαυτό του. Κανείς δεν τον γουστάρει. Τον λυπούνται. Κι αυτή τον σιχαίνεται!

Τι πρόβλημα έχει ο πολιτικός λαμόγιο; Πολύ δύσκολα θα το καταλάβεις. Σε κανέναν δεν θα το πει. Είναι χοντρός σαν τον Βερελή; Νιώθει χαζός σαν τον Παυλίδη; Είναι καραφλός σαν τον Βουλγαράκη; Δεν τον γουστάρουν οι γκόμενες από την εποχή που πήγαινε στον παιδικό σταθμό σαν τον Ρουσσόπουλο; Το γεγονός είναι ότι είναι ατάλαντος, γι′ αυτό το παίζει σπουδαιοφανής;

Μπορεί να είναι κοντός; Ίσως. Σίγουρα  νιώθει μικρός; Την ώρα που οι άλλοι γύρω παίρνουν μπόι σαν να προσπαθούν να πετάξουν, εκείνος αισθάνεται ότι θα εξαφανιστεί; Γι′ αυτό θέλει με λύσσα να αποκτήσει χρήμα κι εξουσία; Για να εκδικηθεί;

Αισθάνεται ότι όλοι τον υποτιμούν και θέλουν να τον προσβάλουν, μετράει το μήκος του πέους του και το βρίσκει απελπιστικά μικρό.

Ο πολιτικός λαμόγιο δεν γαμεί. έχει μια μειονεξία, μια αναπηρία. Τελικά ποιοι δεν είναι αξιέραστοι σε αυτόν τον τόπο; Οι γραφειοκράτες, οι ωφελιμιστές, οι σούπα-μούπες, τα λαμόγια, οι άχρηστοι, οι αχρείαστοι.

Έχουν τελικά δίκιο οι έρευνες και κακώς πλακώνονται οι σεξολόγοι. Έχει πέσει πολύ η λίμπιντο στη βουλή.

« «Βάστα τοίχε, θα σμπρώξω»         Κλάϊν ΜΑΝ (όπως κλάσαμε μέντες) »

. BackType