«Βάστα τοίχε, θα σμπρώξω»

Με το συμπάθειο σύντροφοι αλλά  δεν ενδίδω εις τας ηδονάς της λάιτ οφθαλμολαγνείας.
Εχω μεγαλώσει σε πιο  χαρντ καταστάσεις και γουστάρω στενό μαρκάρισμα και αποτελεσματικό, πολιτικό βεβαίως νταραβέρι.
Πώς να το πω; Αν δεν έχει «φιστίκι αράπικο», βαριέμαι να (σας) δω.

Νιώθω ξένο σώμα απ’ το κύριο σώμα τής (κακούργας) κενωνίας που δεν μπορώ να πάθω στυτική δυσλειτουργία  γιατί οι πολιτικοί το ριξαν στη μάσα.
Δεν είμαι αντίθετος βέβαια στη μπανιστίρ-πολιτική  που παρακολουθεί η  πλειοψηφία. Απλώς με χαλάνε τα λάιτ. Ζίμενς, Κουμπάροι, Υποκλοπές, Βατοπέρι, Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης, Παυλίδης.  Προτιμώ κάτι σε πιο χαρντ. Σε υπερρεαλιστικό κινηματογράφο του στιλ: Γκουσγκούνης, «Σκύψε ευλογημένη», «Το παλαμάρι του βαρκάρη» «Η θεία απ΄το Κωλοράτζο» κ.λ.π

Αν είστε άνω των 18 ετών, κι αν σας αρέσει ωμό όπως εμάς …κλικ χιαρ.

« Νέο κίνημα «Άντε Γαμήσου»         Το μέγεθος του πέους στην πολιτική σκηνή. »

. BackType