Η κουτοπονηριά του «Παρών» και της «Παρούσας»
Παρακολουθώ την συνεδρίαση της βουλής , εκεί δηλαδή όπου οι άνθρωποι βουλεύονται, δηλαδή έχουν βούληση, και συνείδηση.
Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη αποφάσισε να υπερψηφίσει το νομοσχέδιο για τα νέα μέτρα σε αντίθεση με την γραμμή του κόμματος. Ανεξάρτητα αν συμφωνώ με το τι ψήφισε βλέπω ότι έχει άποψη και βούληση.
Τρείς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ οι κύριοι Δημαράς, Οικονόμου, και η κυρία Σακοράφα ψήφισαν «Παρών , Παρών και Παρούσα» αντίστοιχα.
Τι ακριβώς είναι αυτό; Δηλώνω πως είμαι παρών; Εμ μα για αυτό σε πληρώνουμε για να είσαι εκεί. Κι όχι μόνο να είσαι εκεί αλλά να έχεις και άποψη. Τι άποψη είναι το Παρών;
Απών είσαι. Βγάζεις την ουρά σου απ’ όξω. Γιατί; Μα γιατί είσαι κουτοπόνηρος. Για να πας αύριο στον καφενέ και να λες στο πόπολο «ξέρεις εγώ δεν τα ψήφισα τα μέτρα»
Όχι οι άλλοι δεν τα ψήφισαν. Εσύ έκανες απλά την πάπια.
« Κύριε Γερουλάνε, υπουργέ ...«πολιτισμού». Στα κρυφά... »
5 Σχόλια στο “Η κουτοπονηριά του «Παρών» και της «Παρούσας»”
Άσε Σχολιάκι
. BackType
creative commons
e-cannibals by Sykofantis Bastoyni is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License.
Αντιλαμβάνομαι το πνεύμα, αλλά διαφωνώ με τον συλλογισμό. Δεν ξέρω γιατί ψήφισαν «παρών» και όχι κατά. Δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί, αλλά δεν μένω εκεί:
Η «ομάδα των τριών» αντιψήφισε (με παρών, κατά, ας το αφήσουμε αυτό για λίγο) κάτι το οποίο έχει τόση σημασία για την κυβέρνηση που την ίδια μέρα χρειάστηκε να κάνει νόμο για να μην έχουν σημασία οι διαφωνούντες.
Νόμο για να μην μπορεί να ψηφίζει ο άλλος ότι θέλει για το συγκεκριμένο ζήτημα.
http://old-boy.blogspot.com/2010/05/blog-post_0... (*)
Δεν εξετάζω τις πολιτικές τους επιλογές. Μπορεί να είναι παραπλανηθέντες (πολλοί ψηφοφόροι του ΠαΣοκ -όχι όλοι- δικαιούνται να το ισχυριστούν αυτό) και να νόμιζαν ότι θα αλλάξει κάτι. Μπορεί να έχουν σκοπό να μαζευτούν, να κάνουν ένα δικό τους κόμμα, και να γίνουν η έκφραση της μέσο-κεντρο-αριστεράς με σήμα ένα βάζο. Δεν ασχολούμαι με το τι σκεφτόντουσαν, αλλά με το τι έκαναν:
Είπαν οχι σε κάτι που είχε την μορφή ολοκληρωτισμού. Αρνήθηκαν να συμπάσχουν στο δίλλημα «η αυτό, η πεθαίνουμε»
Σου θυμίζω κάτι, εκ του αποτελέσματος: Στο καφενέ, που πιστεύεις ότι θα κοκορεύονται, όπως δείχνουν τα πράγματα τώρα -αλλάζουν αυτά, εν ριπή οφθαλμού βέβαια- δεν θα κυνηγάνε την ψήφο των Πασόκων αυτήν την φορά. Δύο (γιατί τον τρίτο δεν τον ξέρω) πετυχημένοι σε ποσοστό ψήφων βουλευτές, δεν θα έχει πια νόημα να πάνε καν στον καφενέ.
Και κόβω το χέρι μου ότι το ήξεραν καλά.
(*) αρθρο του πολυ καλού blogger oly-boy για τον απίστευτο νόμο
Ευχαριστώ Γιάννη για το σχόλιο θα μου επιτρέψεις να πω δυο ακόμα λόγια για την πρώτη μου σκέψη.
Δεν εγκαλώ τους 3 βουλευτές για την διαφοροποίησή τους αλλά για την χροιά που είχε αυτή. Νομίζω ότι συμφωνούμε πως ο βουλευτής μέσα στο κοινοβούλιο οφείλει να λειτουργεί κατά συνείδηση και να βουλεύεται. Εκεί ακριβώς είναι η ένσταση μου στη «μη βούληση» που εκφράζει αυτό το «παρών» .
Το ονομάζω «κουτοπόνηρο» γιατί: Γιατί πατάει σε δύο βάρκες. Η μια βάρκα είναι η ικανοποίηση του λαϊκού αισθήματος που νοιώθει αδικημένο και η άλλη βάρκα είναι η μη απογοήτευση της κομματικής βάσης.
Λες: «Είπαν οχι σε κάτι που είχε την μορφή ολοκληρωτισμού.» Λάθος. ΔΕΝ ΕΙΠΑΝ ΟΧΙ είπαν παρών. Μπορεί ο στρεβλός πολιτικός μας πολιτισμός να συνταυτίζει αυτά τα δύο αλλά το ξέρεις κι εσύ πως δεν ταυτίζονται. Το όχι είναι όχι. Το παρών δεν είναι.
Θεωρώ πολύ περιορισμένη τη νομιμοποίηση του κόμματός τους να τους ζητά την έδρα, από την άλλη θεωρώ πλήρως νομιμοποιημένο κάθε πολίτη όπως εγώ να κάνει το ίδιο…
Και πάλι σε ευχαριστώ για το σχόλιο
Συμφωνώ απολύτως με το τελευταίο: κανείς δεν είναι για πάντα παντού. Δικαιούσαι ως πολίτης να την ζητάς αν νιώθεις ότι αδικείσαι από την συμπεριφορά τους.
Βέβαια, θα μου φαινόταν λίγο παράδοξο να ζητήσω την βουλευτική θέση όσων διαφώνησαν (έστω με την παρουσία τους) και όχι όσων συμφώνησαν. Από την άλλη κατανοώ ότι οι 297 (γιατί και η Μπακογιάννη πήρε, όπως σωστά τονίζεις, θέση και όχι παρουσία) κρίνονται λόγω θέσης. Οι τρεις, λόγω παρουσίας-απουσίας.
Δεν είναι πάντως κατ' εμέ λόγος για να ζητήσω την θέση τους. Όχι γιατί είναι λίγο ή πολύ να ψηφίζεις παρών ή όχι, αλλά γιατί να διαφοροποιείσαι απέναντι στο κόμμα σου σε μία τέτοια συνεδρίαση, μου είναι, κατ' αρχάς, αρκετό.
Εκτός και αν νομίζεις ότι οι άλλοι 296 ψήφισαν κατά συνείδηση. Οπότε, πάσο
(Αυτό ίσως είναι και το βαθύτερο νόημά μου: Οι τέσσερις ψήφισαν, όπως ψήφισαν κατά συνείδηση. Οι υπόλοιποι, <del>όχι</del> κομματικά.)
(Αποφεύγω προσεκτικά να μπω στην κουβέντα του παρών-όχι-ναι γιατί δεν ξέρω το νόημα πίσω από αυτό. Θέλω να μάθω γιατί, να ακούσω την άποψη, και να πάρω μετά θέση. Το αντιλαμβάνομαι ότι είναι η κύρια διαφωνία σου, αλλά δεν έχω κατανοήσει γιατί συνέβη, οπότε… )
(για τα πρακτικά: το όχι μεταξύ των <del></del> έπρεπε να εμφανιστεί διαγραμμένο)
Αυτό που μπορώ να βγάλω ως συμπέρασμα από την κουβέντα είναι ότι και οι δύο συμφωνούμε πως οι βουλευτές οφείλουν να βουλεύονται.
Προφανώς και δεν νομίζω πως οι 297 ψήφισαν κατα συνείδηση ο «έλεγχος» για αυτούς θα είναι καθημερινός…