Η Τζένη στον Ορωπό…
«Γκόρτσος! Το παιδί του λαού!», με όλο τον θίασο: Κασσανδρής, Σκούταρης ο κομματάρχης, η Τζένη και ο μέλλοντας υπουργός Νίκος Μαντάς.
Η χώρα αυτή αρχίζει να χαλάει όταν ο Σκούταρης με την οικονομική βοήθεια του θείου Κασανδρή βγάζει βουλευτή τον ανιψιό Μαντά και αφήνει στα κρύα του λουτρού τον Γκόρτσο ( γηραλέος πολιτευτής με έμβλημα τη μαγκούρα, που συνετρίβη από τον Μαντά ) κι είχε και πάτημα. Δεν διόρισε λέει τον Μήτσο της κυρα Φωτεινής γιατί είχε κάνει μικρός μια ψιλοπλαστογραφούλα.
Η φράση του θείου εφοπλιστή Κασανδρή προς τον ανιψιό Μαντά: «στην εκλογή σου στηρίζω τεράστια συμφέροντα» κλείνει όλη την πολιτική κουλτούρα που ζυμώθηκε αυτός ο λαός μετά τον πόλεμο.
Ένας λαός που βγαίνοντας από την σκοτεινή αίθουσα του σινεμά είναι πλήρως ταυτισμένος με την κουλτούρα της ρεμούλας.
«Υπουργός! Υπουργός είναι καλά. Αμ υπουργός αλλάζει. Να μια προμήθεια από εδώ να μια συμβασούλα από εκεί. Α! Υπουργός αλλάζει» Άλλη περιβόητη ατάκα του Ντίνου Ηλιόπουλου στην Άννα Συνοδινού ( βουλευτής επι χρόνια ) στην ταινία «Θανασάκης ο πολιτευόμενος»
Ο μέσος Έλληνας αγαπάει την απάτη και τη ρεμούλα και δεν το κρύβει. Το διασκεδάζει μάλιστα. Δεν το ξορκίζει το γλεντάει. Είναι ενδεικτικό του ήθους από το οποίο εμφορούμαστε ως Έλληνες. Θα μπορούσα να προσθέσω ότι είναι αντανάκλαση της μιζέριας αλλά μόνο μίζερο δεν λες ένα λαό που γλεντάει με δανεικά.
«Αγαπητοί μου συμπολίτες, είμαι ευτυχής που αναπνέω το ζωοκτόνο… τον ζωογόνο αέρα της Πλατανιάς… Δεν είμεθα άνθρωποι των λόγων, είμεθα άνθρωποι των έργων… Θα σας εξαφανίσουμε… θα σας εξασφαλίσουμε…»
Κι αυτό είναι που ζητούσε ο έρμος αυτός λαός. Την εξασφάλιση. Την κατά μόνας εξασφάλιση. Την εξασφάλιση που θα του παρείχε η εξαίρεσή του μιας και ήταν ο περιούσιος λαός του Μαυρογιαλούρου σε σχέση με τον λαό του Άγριλου που οδηγήθηκε στην εξαφάνιση.
Οι χουλιγκανισμοί του Φόκους δεν με ενόχλησαν. Ίσα ίσα που το βρήκα πολύ πετυχημένο το φωτομοντάζ. Με ενόχλησε η σκέψη πίσω από το μοντάζ. «μα τι σκατά λαός ειν’ αυτός που δέχεται αδιαμαρτύρητα να του επιτρέπουν την κάθε μικροαπατεωνιά και μεγαλοκλοπή και το λιγότερο δυνατό κόπο στην κοντόφθαλμη καθημερινή ζωούλα του.
Ο λαός που σήμερα εξανίσταται γιατί είναι λέει υποτελής στον Όλι Ρεν και στην μαδάμ Μέρκελ. Παπαριές. Αυτός ο λαός για χρόνια ήταν υποτελής σε ένα κράτος αυταρχικό ξαφνικά έγινε συνεταίρος. Μικροδιαπλεκόμενος, μεγαλοαπατεώνας, συμμέτοχος, συμπαίκτης, γνώριμος.
Μας ενοχλεί που το ανακάλυψε το Φόκους; Όχι. Μας ενοχλεί που το ανακαλύψαμε εμείς.
Και έχεις και το Μίκη να σου τραγουδά υπερασπιζόμενος τα εθνικά δίκαιά μας το «Και συ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς τον Ωρωπό.» Εμ ξεχνιέται ο Ωρωπός Μίκη μου; Ούτε το Μαρκόπουλο ξεχνιέται ούτε η Βάρη ούτε η Βάρκιζα ούτε το Κίτσι. Και πώς να τα ξεχάσει ο λαός; Πώς να τα ξεχάσει, που έχει μεζονέτα αυθαίρετη εκεί εκτός σχεδίου.
Ας είν’ καλά ο Μαντάς, ο Σκούταρης, ο Κασανδρής, ο Γκόρτσος, ο Μαυρογιαλούρος, ο Καραμανλής, ο Σημίτης. Όλος ο θίασος δηλαδή. Μηδέ της Τζένης εξαιρουμένης.
« Η ηθική του χρέους και η αρετή της διάκρισης... Το βυζοκωλαράκι της Τζούλιας Αλεξανδράτου »
2 Σχόλια στο “Η Τζένη στον Ορωπό…”
Άσε Σχολιάκι
. BackType
creative commons
e-cannibals by Sykofantis Bastoyni is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License.
Εμ ξεχνιέται το Κίτσι; Όχι. Πρόταξε τα στήθη σου να το βροντοφωνάξεις!
Ο Ωρωπός γράφεται με δυο ωμέγα αγράμματε…