Είσαι σέξι παιδί, αλλά δεν βγαίνει το πανί βρακί

Το χω ξαναγράψει ότι αν υπήρχε σε αυτόν τον ψεύτη κι άδικο ντουνιά αξιοκρατία θα έπρεπε να μου παραδώσουν τα ηνία της διακυβέρνησης εδώ και τώρα κι όχι να τα αφήσουν στον κάθε ένα γκα-γκα γκάου μπαου  κάτοχο τριών μάστερς δώδεκα phd και έντεκα σεμιναρίων της ντιντάκτα και του ντιρί.

Τελείωσε η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων και τα αποτελέσματα απέχουν πολύ, μα πάρα πολύ από αυτά με τα οποία έκανε τους λογαριασμούς της η κυβέρνηση και το Δ.Ν.Τ.

Πριν μερικούς μήνες η κυβέρνηση έστησε στον τοίχο όλους τους δημόσιους υπαλλήλους κόβοντας δέκατο τρίτο  και δέκατο τέταρτο  μισθό κόβοντας επιδόματα, αμοιβές  κλπ.

Για μένα ήταν μια σωστή κίνηση στην, ας πούμε, ειλικρινή της προσπάθεια, να νοικοκυρέψει τα δημόσια οικονομικά. Το έκανε όμως χωρίς να έχει το βασικό εργαλείο:  «ΠΟΣΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΩ;» Ήξερε; ΟΧΙ! Δεν είχε ιδέα.

Τα αποτελέσματα της απογραφής σε σχέση με το μπακαλίστικο τρόπο που η κυβέρνηση υπολόγιζε πριν την απογραφή όπως είδατε στην παραπομπή απέχουν πολύ. Από 1 με 1,5 μύρια που υπολόγιζε της βγήκαν περίπου οι μισοί. Για αυτό δεν έβγαινε το πανί βρακί που λένε και στο χωριό μου. Για αυτό αυτά που κέρδιζε ο προυπολογισμός ήταν ψίχουλα μπροστά σε αυτά που προσδοκούσαν και δώστου μέτρα και πρόσθετα μέτρα.

Τι θέλω να πω με τα παραπάνω. Όταν δεν έχουμε τα εργαλεία δεν παίρνουμε αποφάσεις. Η απογραφή έπρεπε να προηγηθεί κάθε οικονομικής παρέμβασης ώστε να μπορούμε να ξέρουμε τα πραγματικά  αποτελέσματα της παρέμβασης αυτής κι όχι τα αποτελέσματα καφενείου. Αλλά οι φωστήρες των επιτελείων σου λέει για 1,5 μύριο φωνάζουν όλοι, οι εφημερίδες, τα δελτία, το λέει και το τρωκτικό, το γράφουν και οι φιλελεύθεροι bloggers, άσε που το συζητάνε και στον καφενέ. Αφού όλοι αυτοί λένε τόσοι, έ τόσοι θα είναι.

Κανένα άλλο σχόλιο. Νούμερα.

Απάτσι ή Απάτη;

Από την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω;

Αν η κυβέρνηση είχε κάκκαλα και φαντασία…

Αν η κυβέρνηση είχε κότσια, αν η εξουσία είχε θέληση, αν δεν την ενδιέφεραν τα ψηφαλάκια  κι αν σε αυτόν το ψεύτη ντουνιά υπήρχε αυτό που λέμε φαντασία στην εξουσία ο διάλογος που επιθυμούν  οι συνδικαλιστές των αδειούχων αυτοκινητιστών θα έπρεπε να είναι ο παρακάτω.

Κυβέρνηση: «Κύριε αυτοκινητιστή μου λες πως αν επιμένω να θέλω το άνοιγμα του επαγγέλματος θα πρέπει να σου αγοράσω πίσω την άδεια. Ωραία δέχομαι»

Αυτοκινητιστής: «Ωραία!»

Κυβέρνηση: Για να δούμε λοιπόν. Πόσο σου στοίχισε η άδεια του Δ.Χ. φορτηγού.

Αυτοκινητιστής: Πριν τρία χρόνια που την αγόρασα 110.000 ευρώ.

Κυβέρνηση: Ωραία. 110.000 ευρώ. Θα αφαιρέσουμε όμως την απόσβεση που έχεις κάνει αυτά τα τρία χρόνια  δηλαδή 110.000 μείον  110.000  επί 10%  επί τρία χρόνια. Μας κάνει 33.000. Δηλαδή σου χρωστάω 77.000. Πέρασε με την δήλωση αγοράς, το τιμολόγιο και τα άλλα παραστατικά αγοράς της άδειας από το δημόσιο ταμείο να πάρεις τα λεφτά σου.  Μην ξεχάσεις στην έξοδο να παραδώσεις την άδεια, την οποία εγώ θα διαθέσω ελεύθερα σε όποιον θέλει. Μπορείς να την πάρεις κι εσύ αν θέλεις.

Αυτοκινητιστής: Μα ξέρετε τα 110.000 δεν τα έδωσα με απόδειξη. Ήταν μαύρα. Δηλαδή θέλω να πω πως δεν έχω παραστατικά για την αγοραπωλησία. Έχω δηλαδή αλλά μόνο για 3.000 ευρώ.

Κυβέρνηση: Μάλιστα. Φοροδιαφυγή. Και συναυτουργία σε φοροδιαφυγή. Πόση είναι η ζημιά για τα δημόσια οικονομικά; Για να δούμε. 110.000 μείον 3.000 ίσον 107.000. Έχουμε και λέμε.  Είσαι συναυτουργός για φοροδιαφυγή ποσού 40.000 ευρώ. Το οποίο αντιστοιχεί στον φόρο που έχασε το κράτος από τα  μαύρα 107 χιλιάρικα.  Σαράντα λοιπόν χιλιάδες συν πρόστιμο 100% επί του ποσού που έχασε το κράτος μας κάνει 80.000 ευρώ. Σου χρωστάω 77 χιλιάρικα μου χρωστάς 80 χιλιάρικα. Πέρασε από το δημόσιο ταμείο ρίξε τα 3 χιλιάρικα που μου χρωστάς και παρέδωσε και την άδεια. Α ξέχασα να σου πω. Ως φοροφυγάς για 5 χρόνια δεν έχεις δικαίωμα να εξασκήσεις το επάγγελμα του οδηγού φορτηγού Δ.Χ.

Ο επόμενος.

Η διαφήμιση της δεκαετίας για να μην πω του αιώνα ( του άπαντα )

Εωράκαμεν τους ληστάς

Η θεία Σοφία αναλαμβάνει τα ηνία σε guest post.

Είναι που λες μια μέρα του Ιούλη κάπου στη Λεβεντογέννα, εκεί που τα βουνά είναι ψηλά κι οι άντρες αξύριστοι.

Ο Sykofantis έχει απαρατήξει το μηχανάκι, σίγουρος κι ήσυχος ότι το σύμπαν γνωρίζει πως στην Κρήτη όταν πειράξεις πράμα ντόπιο, κατεβαίνουν 10 νταβραντιζμένοι μαυροπουκαμισάδες μέσα σε αγροτικό αυτοκίνητο/ τεθωρακισμένο, σε πάνε στα βουνά και δε σε ξαναβλέπει η μάνα σου.

Επισκέπτες στην περιοχή που δεν είχαν λάβει το memo με την παραπάνω κρίσιμη πληροφορία αποφασίζουν ότι μπορούν να ανοίξουν το ντεπόζιτο του μηχανακίου και να πάρουν τη μπεντζίνα που μόλις είχε αποκτήσει μετά κόπων και βασάνων ο αξούριστος Κρης ήρως μας για να τη χρησιμοποιήσουν στο δικό τους όχημα. Αυτά κάνουν οι απεργίες κυρίες και κύριοι. Οδηγούν τους νέους στην εγκληματικότητα.

Ο Sykofantis μπορεί να έχει μάτια και στην πλάτη αλλά ήταν απασχολημένα τη στιγμή της στυγερής δολοφονίας της μπεντζίνας οπότε και αντιλαμβάνεται το κατάπτυστο έγκλημα αργότερα. Με τρόπους που αν αποκαλύψω θα επιβιβαστούν σε αεροπλάνο οι 10 νταβραντιζμένοι μαυροπουκαμισάδες και θα ‘ρθουν να μου εξηγήσουν τί σημαίνει λεβεντογέννα – ο Sykofantis εντοπίζει τους ανενημέρωτους πιτσιρικάδες και ηρωικά τους πιάνει στο πίτσι πίτσι.

Ο ένας εκ των πιτσιρικάδων κατανοεί άμεσα την κατάσταση και το ψιλοκόβει (το τουμπεκί) ο έτερος όμως δεν διαθέτει αρκετά μεγάλη φαντασία οπότε ο Sykofantis αναλαμβάνει να του την κεντρίσει.
- Έχει δει το Εξπρές του Μεσονυχτίου;
- Βεβαίως, παραδέχεται ο δίχως φαντασία μεν, σινεφίλ δε, νεαρός.
- Ε στο Ελλάντα είναι χειρότερα.

Στο πρόσωπο του εκφοβιστικού Sykofanti είμαι βέβαιη πως ο νέος είδε το Χριστό φαντάρο και πέρασε ωσαν φλασιά από τα μάτια του όλη η ταινία με πάσα λεπτομέρεια.

Πρόκειται για πατριωτική συνδρομή στην εικόνα του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας όπως καταλαβαίνετε και θα ήθελα να κατεβάσω την πρόταση να του κάνει το κράτος τα έξοδα για να γυρίζει τα σχολεία εξηγώντας το ποίημα στους πάντες. Μηδέν εγκληματικότητα με μία κίνηση καράτε.

Σας βαρέθηκα και σας και το πουλί σας

Οι σινεφίλ θα θυμούνται τον Παπαδόπουλο δίπλα στο «μπανιστήρι» του να καίει στο μαγκάλι τη φωτογραφία που του έστειλαν οι «γκόμινες» από την Αθήνα. Ακόμα θα θυμούνται τη φράση του στην προηγούμενη ακριβώς σκηνή της ταινίας του Νίκου Περάκη «Λούφα και παραλλαγή» : «Σας βαρέθηκα και σας και το πουλί σας»

Κάπως έτσι νοιώθω κι εγώ τις τελευταίες μέρες.

Βαρέθηκα να προσπαθώ να εξηγώ το αυτονόητο. Πολλοί προσπαθούν. Δίνουν μάχη. Έχουν επιχειρήματα εκατέρωθεν. Εγώ βαρέθηκα. Blogs, ανωνυμία, ψευδωνυμία, κώδικες δεοντολογίας, νόμοι, αυτορρύθμιση.

Το διαδίκτυο έχει πολλά χαρακτηριστικά χρήσης. Τα κυριότερα από αυτά είναι ανωνυμία, η ψευδωνυμία, η ασυδοσία και ο ΜΗ έλεγχος στον τρόπο έκφρασης.

Πάρτε το απόφαση. Έτσι φτιάχτηκε αυτό το εργαλείο. Τι να κάνουμε τώρα; Αυτό είναι. Κάθε προσπάθεια να αλλάξεις τα χαρακτηριστικά του εργαλείου καταντάει βαρετή και γελοία.

«Μα ξέρεις κάποιοι με αυτό το εργαλείο εγκληματούν. » Καλά κάνουν. Αν μπορεί ο νόμος να τους πιάσει με τα εργαλεία που διαθέτει έχει καλώς. Αν δεν μπορεί σημαίνει πως ή δεν εγκληματούν ή ο νόμος και οι λειτουργοί του δεν ξέρουν που παν τα τέσσερα.

Άλλως λυπούμαι αλλά δεν γίνεται.

Θεωρήστε το ως το τίμημα που πληρώνουμε για την δική μας ελευθερία. Δεν θα κάνω συζήτηση για το αυτονόητο. Σας είπα βαρέθηκα.

Για τους μη σινεφίλ να πω πως το πουλί που βαρέθηκε ο Παπαδόπουλος ήταν το πουλί της Χούντας.

Γέμισε με μανάρι μου…

…ντεν έχω μπενζίνη καρντιά μου.

Το πρόβλημα όπως το καταλαβαίνω εγώ δεν είναι μόνο τα κλειστά επαγγέλματα αλλά και τα κλειστά μυαλά. Γενικά ότι είναι κλειστό ως σύστημα ,στην περίπτωσή μας το μυαλό, και δεν δέχεται επηρεασμούς από το εξωτερικό περιβάλλον, έχει μια τάση  να παγώνει, να αδρανεί, να λειτουργεί ως βαρίδι σε όποια προσπάθεια εξέλιξης.

Τρία χρόνια θα περιμένει λέει η κυβέρνηση για να απελευθερώσει τις μεταφορές; Γιατί; Γιατί δεν μας λέει την αλήθεια; Τι είναι αυτό το κλειστό επάγγελμα;

Μα λέει το επιχείρημα: Ξέρεις εγώ έδωσα τόσες χιλιάδες ευρώ για να πάρω την άδεια και τώρα μου λες πως οι άδειες απελευθερώνονται;  Σε ποιον τα πλήρωσες; Στο κράτος; Όχι. Στον προηγούμενο ιδιοκτήτη. Και που τη βρήκε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης; Την αγόρασε από τον προηγούμενο από αυτόν… και πάει λέγοντας.

Ο πρώτος που τη βρήκε την άδεια; Την πήρε από το κράτος. Ωραία. Πόσο την πήρε; Με τα χαρτόσημα , κανα κατοστάρι δραχμές πριν 40 χρόνια επί Χούντας.

Τι έκαναν λοιπόν. Μια δράκα ανθρώπων απέκτησε ένα προνόμιο από το κράτος το οποίο μεταπουλούσε προσθέτοντας αξία πάνω του λες και ήταν δικό του.

Αντί το κράτος λοιπόν να πει : αγαπητέ μου οδηγέ όταν θα πάψεις να εξασκείς το επάγγελμα του μεταφορέα θα μου επιστρέψεις την άδεια την οποία θα την δώσω εγώ στον επόμενο, του επέτρεψε να την πουλήσει σε υπέρογκα ποσά σε όποιον αυτός ήθελε. Τις περισσότερες φορές μάλιστα η αγοραπωλησία αυτή γινόταν με μαύρα χρήματα χωρίς τιμολόγια και χωρίς φορολογία.

Και τώρα; Τι γίνεται τώρα; Φαύλος κύκλος. Ποιος φταίει; Το κράτος που επέτρεψε αυτή την καρκινική οικονομική δραστηριότητα; Οι επιχειρηματίες που την εκμεταλλεύτηκαν για να πλουτίσουν;  Οι άλλοι που τώρα είναι εγκλωβισμένοι έχοντας μια πανάκριβη άδεια η οποία σε λίγο θα χάσει κάθε αξία μεταπώλησης;

Νομίζω φταίνε όλοι οι παραπάνω. Αλλά προσωπικά αυτό δεν με νοιάζει. Με νοιάζει που κάποιοι πρόσθεσαν πάνω στο κόστος των μεταφορών μια τεράστια αξία αγοράς της άδειας την οποία δεν την πλήρωσαν ουσιαστικά αυτοί αλλά την πλήρωσα εγώ. Κι εσύ. Κι όποιος καταναλωτής καταναλώνει προϊόντα τα οποία μεταφέρονται. Δηλαδή όλα.

Άρα ούτε τα κλάματα των εκπροσώπων της συντεχνίας με αφορούν. Ψέμματα λένε. Δεν πλήρωσαν αυτοί τα τεράστια ποσά της άδειας. Εγώ τα πλήρωσα. Και τώρα ΔΕΝ επιθυμώ να τα πληρώνω άλλο. Δεν επιθυμώ να     πληρώνω άλλο καπέλο κόστους μεταφοράς στα προϊόντα που αγοράζω.

Αγαπητέ μου κύριε Ρέπα λοιπόν. Κόψε της πολιτικάντικες προθεσμίες της συμφοράς κι απελευθέρωσε το επάγγελμα τώρα.

Παίζουν με τη ζωή μας;

Ακούω ότι οι Ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας εφαρμόζουν αυστηρά τον κανονισμό εναέριας κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να γίνεται ο κακός χαμός στα αεροδρόμια με τις αφίξεις και τις αναχωρήσεις ταξιδιωτών.

Αναρωτιέμαι ο κανονισμός είναι λάθος; Ή τις υπόλοιπες ημέρες που δεν τον εφαρμόζουν παίζουν με τη ζωή των ανθρώπων που ταξιδεύουν;

Δεν είμαι ειδικός και ίσως κάνω λάθος. Αν ξέρει κάποιος ας με διαφωτίσει.

Πρόστυχες προτάσεις…

…παρά της αντιδράσεις των συντεχνιών εμείς προτείνουμε να ανοίξουν όλα τα κλειστά επαγγέλματα και να κλείσουν αυτό του δημοσιογράφου.